Als moestuinierder of tuinliefhebber wil je toch wat in de winter. Een beetje tuinkers kweken in de vensterbank, wie heeft dat niet gedaan. Maar sinds ik me verdiept heb in wildplukken weet ik dat er een rebels familielid van de gedomesticeerde ‘kerssoorten’, zoals waterkers en tuinkers, buiten floreert. Je hoeft hem niet te zaaien, hij komt vanzelf tevoorschijn. Als stoepplantje, in de tuin of in een perkje groeit en bloeit hij in de koude wintermaanden. Het gaat om de kleine veldkers.

Deze kleine groene vroegbloeier uit de Kruisbloemenfamilie, kun je herkennen aan zijn bladrozet, oftewel, de stengels groeien vanuit een middelpunt. De bladeren zijn geveerd met een gave rand. Deze kerssoort bloeit wit, met hele kleine bloemetjes die hoog op een steel staan. Heel herkenbaar aan de plant zijn de uitstekende langwerpige vruchten die men ‘hauwen’ noemt. Kijk maar eens of je hem kan vinden in een vergeten bloempot of verlaten stukje moestuin.

De kleine veldkers smaakt verrassend pittig en kun je dus als vervanger gebruiken van waterkers of tuinkers. Dus maak in plaats van een waterkerssoep, een soep met kleine veldkers. Of vervang de tuinkers op je eiersalade door deze wilde variant. Zelf vind ik een boterham met oude kaas, appelstroop en een toefje veldkers er bovenop heel lekker. Probeer het maar eens uit.

Naast dat dit kleine plantje heerlijk is op onze boterham, is het ook waardplant voor het oranjetipje en het groot koolwitje, twee inheemse vlinders. Waardplanten zijn specifieke planten waar een vlinder haar eitjes op afzet. De rupsen zullen van de plant smullen in hun ontwikkeling tot vlinder. Kleine veldkers wordt ook bezocht door wilde solitaire bijen zoals de grasbij. Pluk daarom niet alles weg, maar 1 op 10 en laat ook wat staan voor deze mooie insecten.