Tijdens mijn wandelingen kom ik nu regelmatig hopbelletjes tegen. Deze vrouwelijke bloemen hangen aan de slingerplant Humulus Lupulus oftewel Hop.

Hop is een winterharde, overblijvende plant, die altijd met de klok mee slingert en wel 6-8 meter lang kan worden. De bladeren zijn gelobd, hartvormig en hebben een lange steel. De mannelijke en vrouwelijke planten hebben verschillende bloeiwijzen. Mannelijke hop heeft clusters meeldraden als bloemen. De vrouwelijke bloemen, kegelvormige katjes, worden hopbellen genoemd. Deze bloemen worden vooral gebruikt in de natuurgeneeskunde en in bier.

In bier worden hopbellen al gebruikt sinds de 15e eeuw. Behalve in Engeland. Daar werd dit zelfs bij wet verboden, omdat men het een ‘kwaadaardig onkruid’ vond, het volgens de geleerden de smaak van het bier zou bederven en het volk in gevaar zou brengen. Na de 16e eeuw waren ook de Engelsen om en gebruikten zij ook Hop in hun bierbrouwsels.

Hopbellen bevatten het stofje lupuline. Dit geeft bier de typische bittere smaak en bevordert de houdbaarheid en de schuimvorming. Het helpt het bier ook te klaren door eiwitten te laten neerslaan.

Naast het bier, worden hopbellen ook gebruikt in de natuurgeneeskunde. Het staat vooral bekend als remedie bij slapeloosheid, nervositeit en zenuwpijn. Voor slaapproblemen wordt thee, tinctuur of een hopkussen aangeraden. Voor een hopkussen vul je een hoesje met hop, om die vervolgens te gebruiken als hoofdkussen. Door de lichaamswarmte komen de slaapverwekkende stoffen vrij.

Bij spanningshoofdpijn helpt het om aan vers geplukte hopbellen fijn te wrijven en eraan te ruiken. De geur helpt om van de hoofdpijn af te komen. Ook kun je een omslag van hop gebruiken bij zenuwpijnen. Wikkel hierbij hopbellen in een doekje, verwarm dat op de verwarming en leg op de aangedane plek.

Let op! Gebruik geen hop bij depressieve klachten, zwangerschap en aandoeningen die hormoonafhankelijk zijn.