Als je goed oplet, zie je de struikvormige plant nu overal staan in bermen, op braakliggend terreinen of langs het spoor: Bijvoet. Deze licht aromatische plant is te herkennen aan zijn roodachtige stengels die zo lang en dik zijn als takken. De bladeren zijn aan de bovenzijde groen en aan de onderzijde witviltig behaard zijn. Op dit moment bloeit hij bijna. De bruin-gele bloemetjes bloeien straks als pluimpjes aan de bovenkant van de plant.

Deze Alsem-soort werd al gebruikt toen de Romeinen hier nog rondliepen. Tijdens hun lange veldtochten door Europa werden de bladeren namelijk onder de voetzolen in de sandalen gelegd om zo vermoeide voeten te voorkomen. Daarnaast is het een echt vrouwenkruid. De plant ondersteunt bij menstruatiekramp, een onregelmatige cyclus, pms, opvliegers en endometriose. Loop als je zwanger bent echter aan Bijvoet voorbij. Ze kan namelijk een miskraam opwekken en stond vroeger bekend als abortusmiddel.

Bijvoet kun je ook culinair gebruiken. De bladeren en jonge stengels kunnen in april en mei worden geplukt. Ze zijn dan nog niet bitter en licht aromatisch. Je kunt dan het blad vers in je salade gebruiken of als smaakmaker over je lasagna, omelet of quiche. Deze delen van de plant kunnen ook worden verwerkt in likeuren en thee. De bovenste 10 cm van de toppen zijn voor de bloei te schillen en te eten als groente. Het hele jaar zijn de bladeren en toppen zonder stengels te drogen en te gebruiken als vervanger van oregano.

Van juli tot oktober kunnen de bloemen worden gebruikt als smaakmaker. Deze worden dan  meegekookt in vette gerechten met vlees, wild en gevogelte of er wordt een saus van gemaakt. De naam Bijvoet komt van bifouz, wat zoiets betekent als ‘bij de spijzen’. De plant staat er om bekend dat het bij vette gerechten goed de spijsvertering op gang brengt.