De plant

Smeerwortel kun je herkennen aan de witte, roze of paarse bloemen die hangen in de vorm van een tros. De plant wordt zo’n 40-100 cm hoog en zijn bladeren zijn ruwbehaard en ei- tot lancetvorming. Je vindt deze plant in de natuur vooral langs sloten tussen anderen wilde planten die van vochtige voeten houden. De latijnse naam van smeerwortel is Symphytum officinale. Symphytum betekent in het Grieks zoiets als ‘samengroeien’ of ‘vergroeien’ en zijn tweede naam officinale duidt erop dat smeerwortel in de tijd van de Romeinen in de apotheek werd verkocht.

Geschiedenis

De smeerwortel is een geneeskrachtige plant met een lange traditie. Oude Griekse bronnen maakten al melding van een gunstige invloed op onder meer de heling van wonden. Al zo’n 20 eeuwen voor Christus had de plant de goede reputatie dat ze beenbreuken en wondranden weer aaneen kon laten groeien.

Romeinen kenden de plant als prima middel bij breuken en wonden. Plinius ‘de oudere’ (1e eeuw na Christus) schreef in zijn boek ‘De Naturalis Historica’ over smeerwortel:

‘De wortels bevatten zoveel kleefstoffen dat ze in stukken gehakt vlees aaneensmeden; en als smeerwortel wordt gekookt tot een massa of het blad wordt gekneusd en de massa als pleister op een wonde wordt gelegd, zal hij alle vleeswonden genezen.’

Geneeskracht

De penwortel is zwart van buiten en wit van binnen en bevat o.a. allantoïne, waarvan onderzoek heeft uitgewezen dat het de heling van wonden kan bevorderen. Dat komt doordat het de vorming van nieuwe cellen stimuleert. De bladeren zijn eveneens inzetbaar om lichte verstuikingen en bloeduitstortingen te helpen genezen.

Zelf smeerwortelzalf maken

Gebruik: Helpt bij kneuzingen, blauwe plekken en spierpijn

Benodigdheden:

  • 50 gram verse smeerwortel
  • 70 ml olijf- of zonnebloemolie
  • 10 gram bijenwas

Zo maak je het:

  1. Maak de verse wortels goed schoon en snijd ze in kleine stukjes. (Je merkt gelijk waarom deze plant smeerwortel heet…)
  2. Verwarm de olie au-bain-marie samen met de wortelstukjes.
  3. Roer regelmatig en laat 3 uur zonder te koken op laag vuur staan. Mocht het tussentijds gaan koken, zet het vuur dan even uit en laat het even afkoelen.
  4. Giet het door een vergiet met een schone doek erin.
  5. Verwarm de olie opnieuw au-bain-marie met de bijenwas totdat de bijenwas gesmolten is. Roeg het goed door elkaar.
  6. Schenk het in schone potjes.
  7. Wacht tot het afgekoeld is en sluit de potjes af met de deksels. De zalf is een jaar lang houdbaar.

 

0 reacties